educare.nl

Aanraken, een levensbehoefte

Geschreven door Marijke Sluijter

maandag 24 april 2006

Voor:

Informatie over de workshops Onderlinge Kindermassage
Bestellen van het boek Aanraken, een levensbehoefte
Een gratis e-cursus voor leraren en kinderbegeleiders die OK! in de groep willen toepassen:

Marijke Sluijter
		Over de auteur:
		Marijke Sluijter is moeder, onderwijs-deskundige en hoofdredacteur van Educare. Zij geeft cursussen ontwikkelend tekenen en onderlinge kindermassage. Haar belangstelling voor de kracht van subtiele aanraking werd gewekt toen haar kinderen nog baby's waren. Het ongelooflijke effect van enkele simpele aanrakingen redde haar kinderen. De een kon zich hierdoor motorisch ongestoord ontwikkelen, de ander kwam ermee uit zijn isolement. Deze ervaring maakte dat zij als een van de eersten in Nederland een babymassage-cursus voor jonge moeders startte.

Trackback(0)

TrackBack URI for this entry

Commentaar (1) add comment

RSS feed Comments

Tura Gerards said:

AANRAKEN

Ik ben vader van twee kinderen waaronder een drukke zoon die vanaf
om onduidelijke redenen (t.g.v. spanningsveld vader-moeder ten tijde van zijn verblijf in de buik wellicht?) van jongs af aan beet en schopte. Hij is nu 19 jaar, stormachtig in zijn hoofd en wild, weet alleen dat hij heel veel geld wil verdienen maar weet nog niet precies hoe, is intelligent en Gilles-de-la-Tourette er te pas en soms te onpas op los. Maar hij is toch de onhandelbaarheid ontgroeid! En dat kan! Maar eerst, vroeger, wist ik dat nog niet.
Pas op 13-jarige leeftijd beantwoordde hij voor het eerst rechtstreeks en "normaal" een van mijn gewone alledaagse losse vragen. Gewoonlijk ontving ik alleen maar een schouderophalen of een afwezig "gewoon". Ik deed van alles om hem zijn dagelijkse energie "kwijt te laten raken" want rustig zitten en spelen was niet eenvoudig. Vrienden maakte hij gelukkig wel, al moesten ze wel tegen een stootje kunnen en blond zijn. Eén regenachtige dag én niet naar buiten kunnen gaan, dat waren rampzalige dagen, dan kon hij ook niet slapen. Ik heb meer dan geregeld 's avonds in het donker nog met regenjacks en laarzen met mijn kleine kids door het Vondelpark gelopen! Wel gezellig, zo onder de paraplu.

AANRAKEN BLEEK DE ULTIEME REDDING!

Aanraken dus: in feite waren er maar twee zaken waarmee ik mijn zoon werkelijk kon doen ontspannen.
1. Intens worstelen en onszelf tot in het zweet vechten (rode striemen overal) op een heleboel losse matrassen. Daarna kwam altijd een moment van uithijgen waarin ik even gewoon met hem -toen hij nog lang geen 13 was- een gesprek kon hebben.
2. Het masseren van zijn hoofdhuid. Dan werd hij helemaal rustig van! Een wonder, telkens weer! Later is daar ook voetenmassage bijgekomen, vond-ie uiteindelijk net zo fijn! Het kon hem niet lang genoeg duren! En nog altijd doe ik dat wanneer hij "teveel energie" heeft!

Met hartelijke groet, Tura

22 december 2007 | url

Schrijf commentaar