educare.nl

Misschien ken je het wel, je baby/ peuter schijnt met iemand te praten midden in de nacht. Of je kleintje vertelt je dat ze lichtbollen ziet of een overleden opa of oma. Dan rijst bij vele ouders de vraag: hoe moet ik hier mee omgaan? Het antwoord is kort en krachtig: hoe relaxter hoe beter.Hoewel veel ouders van nature relaxed zijn, kan ik me voorstellen dat onbekendheid met het onderwerp onzeker maakt. De informatie die ons door horrorfilms voorgeschoteld wordt helpt hier ook niet aan mee.

De fenomenen als beschreven in de eerste alinea zijn namelijk een typisch voorbeeld van de kinderen van deze tijd. De kinderen van nu zijn sensitiever in zowel aardse relaties als contacten met andere werelden. Praten met overleden familieleden is daarvan een voorbeeld net als het zien van aura’s en energieën in de vorm van lichtflitsen of bollen. Wellicht nog wat kenmerken: hoge mate van creativiteit, verschillende dingen tegelijkertijd doen en precies weten wat ze willen en kunnen. Dus tekenen terwijl de televisie aan staat. Ook komen ze al heel vroeg in hun eigen kracht wat de peuter pubertijd nog lastiger maakt.

Kinderen voelen eerder je emoties,  het is beter om je er naar te gedragen. Dus terugkomend op de lichtbollen, als je als ouder bang daarvan wordt maar je doet het af met iets triviaals dan snapt je kind niet wat er aan de hand is. Je kind neemt dan je angst over en de onzekerheid dat er iets niet goed aan hem/ haar is. Beter in zo’n situatie is om te vertellen dat je het ook niet weet maar dat je zal proberen om informatie te zoeken. Het praten met overleden mensen kan ook gewoon overdag plaatsvinden, maar mijn ervaring is dat het vooral midden in de nacht gebeurt.

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen...