educare.nl

Gezondheid door tekenen vanuit je hart

Over deze groep...: Tekenen vanuit je hart kan de lichamelijke en geestelijke gezondheid van kinderen creëren, bevorderen en leiden naar een gezonde volwassenheid.
Groepstype: Open voor iedereen
Opgericht: 2007-11-29 08:02:41
Groepsleden: 9
Groepsadministrator: Marie-Thérèse de Jongh

Educare raakt je in je hart.

Lieve vrienden van Educare,

Zojuist werd Educare gebracht door mijn postman op het brommertje. Ik maakte direct een vrij minuutje om erin te duiken. En ik werd direct geraakt in mijn hart en rond mijn hele hartstreek. Door de column van Frans Vermeulen over "Potje Pesten". Wat raakt mij nu zo, en wat zo diep ? Wat hij vertelt over wat er is gebeurd met zijn prachtige initiatief, dat eigenlijk inhield: EDUCARE GEWOON DOEN.

Educare moet ergens doorheen, wij moeten ook ergens doorheen. Gewoon doorgaan, en tegen beter weten in dan maar. Want onze kinderen stellen nú hun vragen over de verandering. De verandering van het leren, de verandering van wat - dat denk je maar - maatschappelijk aanvaard is. Onze kinderen kunnen niet wachten tot zij "groot" zijn om dingen dán te willen en dán te willen nuanceren. Zo werkt het niet. Vandaag teken ik een hostablad, dat al verkleurt, voor Frans Vermeulen. Laten wij allemaal met de nieuwe Educare aan de slag gaan.

Ik zie ook het "blokje" van Helen: heel veel succes, Helen.

Ik zie ook mijn eigen mededeling achterin: als je komt logeren in onze B&B mag je mijn studio "In de kleine zeemeermin" een dagje lenen.

Voor: EDUCARE GEWOON DOEN......

Met hartelijkheid,

Marie-Thérèse de Jongh.

Wordt vervolgd !

Geschreven op...:
2008-09-05 07:04:51

Auteur:
Marie-Thérèse de Jongh

Trackback(0)

TrackBack URI for this entry

Commentaar (1) add comment

RSS feed Comments

Marie-Thérèse de Jongh said:

Sinds dat moment van "Educare raakt je in je hart" blijft dat "Educare Gewoon Doen" zo heerlijk rondzoemen rond hoofd, hart en handen. Er werd een verjaardag gevierd in mijn studio "In de kleine Zeemeermin". Een grootvader, een vader, een kleine meid, die drie ging worden en een babyzusje van vier maanden, dat alleen maar vredig geslapen heeft in haar ouderwetse reiswieg en af en toe een kusje gedrukt kreeg op haar roze slaap door haar jarige zusje. De oma van het meiske is al dood. Zij klom heel dicht naast me op haar kruk en onze armen raakten bijna in elkaar, terwijl wij allebei tweehandig probeerden te tekenen. Het mooie hand- en vingervormige herfstblad lag midden op tafel. En zij kleurde en kleurde en tekende maar door. Toen met het kwastje erover. En de vader las verder voor, het ging over een vijver en een elfje en over mooie bloemen. Opeens keek zij mij aan, haar ogen waren heel groot en helderblauw en vlakbij de mijne, die dan toch, met tranen en al, achter een bril blijven kijken. "Dit geef ik aan de juf, ", zei zij, "en kun jij dan mijn oma worden ?"
"Wat is het hier fijn," zei de vader, " het lijkt hier wel een klein Iederwijsje.......".
(Voor de oplettende lezers: Iederwijs was eerst op fietsafstand van de studio, nu is Iederwijs alweer in een soort schoolgebouw, en voor hier alweer verder weg, in Lopik.Maar voor "Educare gewoon doen" is het bemoedigend. Doe Educare gewoon allemaal, bij jou thuis. En je kind draagt Educare dan de school wel weer door........
En nog wat: dit is wel een sterrendkind, met kristalkindogen. Een kind, dat ook al tekent wat van binnen leeft en een talent toont. Meestal zie ik dit hele gebeuren pas een jaar later in de gemiddelde "leeftijd van kinderen".

07 oktober 2008

Schrijf commentaar