educare.nl

Er was eens een meisje, dat zo mager was als een spriet. Zij heette Lotje. Zij was zo beweeglijk als een feetje, dat van narcis naar narcis vliegt en in het hart van elke bloem wil kijken. Ook zo beweeglijk als een zeemeermin. Op haar ontdekkingstocht van het leven belandde zij in de nabijheid van een tekenares. Samen tekenden zij over de kleine zeemeermin. Zij tekenden met twee handen, want dan hoef je niet meer te denken. "Ik zou graag de kleine zeemeermin willen worden",zei Lotje. En zij vertelde zelf verder zonder te aarzelen. "Omdat het verhaal goed afloopt en omdat de kleine zeemeermin een heel moeilijke opdracht krijgt". De tekenares gaf de naam "In de kleine zeemeermin" aan haar tekenkamer in de poldertuin. Lotje leeft nog lang en gelukkig, en de tekenares vertelt, verzint en leest voor, talloze prachtige sprookjes, om veel over te tekenen.....

Die tekenares, dat was ik. En ik wil graag lid worden van deze groep.

Met hartelijkheid,

Marie-Thérèse de Jongh

www.almaadviezen.nl

www.bb-bergambacht.nl