Tijdschrift over leven en leren met kinderen

• Nieuwste Educare

  

De buitenbeentjes, de wereldverbeteraars, de kinderen die anders denken dan de massa, hoe gaan we eigenlijk met hen om? Begrijpen we hoe zij leren? Is er ruimte voor hun anders-zijn?

In plaats van geneuzel over ophokuren, vakanties en salarissen, zouden politiek en onderwijs zich eens moeten bezighouden met het voorkomen van het verwoesten van de talenten van de kinderen die niet in de pas lopen: de originele denkertjes, de eigen-wijsjes, de kinderen die altijd verder kijken. Als zij hun eigenheid en zelfvertrouwen kwijtraken, verliezen zij niet alleen zij hun levensvreugde, maar missen we als maatschappij ook hun briljante ideeën, hun kunst, hun sprankelende aanwezigheid.

Meer ruimte voor kinderen en respect voor wie ze in wezen zijn vraagt van ouders, opvoeders en leerkrachten een open houding en een onbevangen blik. En de moed om kinderen meer macht over hun eigen leven geven. Zelf hun budget beheren bijvoorbeeld, of zelf koken en al doende leren plannen, voedselkennis opdoen, handig worden.

We hebben het onderwijssysteem zo goed geregeld dat er geen vrije ruimte overblijft voor diversiteit. Hier stikken de bijtenbeentjes in, maar ook veel leerkrachten die hen wel zien, maar zich een machteloos radertje voelen in een krachtenveld van politiek, (geen) geld en regels die het wantrouwen van de maatschappij over hun vakkundigheid weerspiegelen. Intussen zien ouders hun bijzondere kind in het massa-onderwijs verzuipen en hebben ze geen enkele mogelijkheid daar iets tegen te doen.
Meer vrije ruimte voor deze kinderen vraagt ook om een herbezinning op de rol van toetsen en leerlingvolgsystemen. Meten is weten, maar je weet alleen wat je meet. Zo bedraagt het percentage taal dat we meten nog geen 30% procent van de voorgeschreven doelen.

Hoe beperkend zijn die systemen eigenlijk? Vernauwen toetsen onze blik? Zien we alleen waar we onze aandacht op richten? En hebben kinderen zelf nog iets te zeggen? Educare doet niet aan politiek en verspilt geen tijd aan barricades. In plaats daarvan roepen we iedereen op te doen wat hij/zij kan op de plek waar hij is. Nu, vandaag. Geld is geen probleem want het kost niets. Alleen wat eigenwijzigheid van jou. Je minder conformeren aan de massa. Doen wat je voelt dat goed is. Ruimte scheppen voor het kind, want voor de vele problemen die in onze wereld om een oplossing vragen hebben we deze kinderen hard nodig!